Objective: Allogeneic hematopoietic stem cell transplantation (HSCT) is an effective treatment modality for a variety of malignant and non-malignant hematologic disorders. Myeloablative conditioning (MAC) and reduced-intensity conditioning (RIC) regimens could have different clinical outcomes. This purpose of this study was to assess the long-term outcome of MAC versus RIC regimens in patients with acute myeloid leukemia (AML) undergoing allogeneic HSCT. Materials and Methods: We retrospectively compared long-term outcomes with MAC and RIC regimens in patients with AML who underwent allo-HSCT at our tertiary transplantation center. Results: We analyzed survival outcomes after MAC-HSCT versus RICHSCT among 107 adult patients with AML diagnosed from 2001 through 2017. Of those, 44 patients underwent a MAC regimen, whereas 63 patients received a RIC regimen. The median follow-up time was 37 months (range: 6-210) for the entire group. The 3-year overall survival (OS) for RIC and MAC patients was 67% and 60%, respectively (p>0.05). The 3-year progression-free survival (PFS) for RIC and MAC patients was 88% and 77%. In multivariate analysis, the type of conditioning regimen (RIC vs. MAC) did not influence PFS (p=0.24). Acute graft-versus-host disease (GVHD) was seen in five of the RIC patients and 9 of the MAC patients. Chronic GVHD was seen in 16 of the RIC patients and 6 of the MAC patients. There was no significant difference between the two groups in terms of acute GVHD (p=0.089), but there was a significant difference between the two groups in terms of chronic GVHD (p=0.03). Conclusion: This retrospective analysis confirmed that MAC and RIC regimens had a consistently equivalent rate of OS and PFS in AML patients who underwent allo-HSCT. The choice of MAC versus RIC conditioning regimen might be decided on the basis of patient and disease characteristics. Amaç: Allojenik hematopoetik kök hücre nakli (AHKHN), çeşitli malign ve malign olmayan hematolojik hastalıklar için etkili bir tedavi yöntemidir. Myeloablatif hazırlama rejimi (MHR) ve düşük yoğunlukta hazırlama rejimleri farklı klinik sonuçlara sahip olabilir. Bu çalışmanın amacı, AHKHN uygulanan akut myeloid lösemili (AML) hastalarda myeloablatif ve indirgenmiş yoğunlukta hazırlama rejimlerinin uzun dönem sonuçlarını değerlendirmektir. Gereç ve Yöntemler: Üçüncü basamak transplantasyon merkezimizde myeloablatif ve indirgenmiş yoğunlukta hazırlama rejimleri ile AHKHN uygulanan AML’li hastalarda uzun dönem sonuçları geriye dönük olarak karşılaştırıldı. Bulgular: 2001-2017 yılları arasında AML tanısı almış 107 erişkin hastada AHKHN sonrasında sağkalım sonuçları analiz edildi. Ortanca takip süresi tüm hastalar için 37 aydı (6-210). İndirgenmiş yoğunlukta ve MHR alan hastalar için 3 yıllık genel sağkalım (GS), sırasıyla %67 ve %60 saptandı (p>0,05). İndirgenmiş yoğunlukta ve MHR alan hastalar için 3 yıllık progresyonsuz sağkalım (PS) %88 ve %77 olarak saptandı. Multivariate analizde hazırlama rejiminin PS’yi etkilemediği gözlendi (p=0,24). İndirgenmiş yoğunlukta hazırlama rejimi alan hastaların 5’inde ve MHR alan hastaların 9’unda akut graft-versus-host hastalığı (GVHH) gözlendi. İndirgenmiş yoğunlukta hazırlama rejimi alan hastaların 16’sında ve MHR alan hastaların 6’sında kronik GVHH gözlendi. İki grup arasında akut GVHH açısından anlamlı fark yoktu (p=0,089), ancak iki grup arasında kronik GVHH açısından anlamlı fark vardı (p=0,03). Sonuç: Bu retrospektif analizde, indirgenmiş yoğunlukta yada MHR rejimi ile AHKHN uygulanan AML hastalarında GS ve PS arasında anlamlı farklılık saptanmadı. AHKHN öncesi hazırlama rejimine hastaya ve hastalığın özelliğine göre karar verilmelidir.